The eagle is gonna hunt for some wildlife!

Jeeeehhh, voor het eerst 5 uur achter elkaar geslapen. Wat doet berglucht toch goed. Om half zes was ik klaar wakker en ben heel stilletjes opgestaan. Vest aan, joggingbroek aan en naar buiten. Het begon langzaam licht te worden en het rook al een klein beetje naar Yosemite. Heerlijk. In het prieeltje (ja, je zit in de ruige Amerikaanse natuur, maar bij dit hotel sterft het van prieeltjes) lekker gezeten met mijn Ipodje op. Allette kwam met een paar minuten achter me aan. Maar het was ook erg fris, dus we bleven niet al te lang buiten zitten. Allette dook onder de douche en ik ging achter de laptop.Bij het winkeltje broodjes, yoghurt en drinken gekocht en we waren klaar het park. Bij de auto gaven we de autosleutels aan Allette, want zij had gezegd dat ze zou rijden. Alleen hadden we het verkeerd begrepen en toen zei ik heel stoer: oke, ik ga rijden. Ik voelde me wel heel erg stoer: klein meisje in grote rode auto. Na zo´n twintig minuten rijden, kwamen we bij ingang. Een annual pas gekocht die ons toegang gaat geven tot alle NP´s tijdens de vakantie. Op naar het eerste natuurschoon, de bridaveil fall. Gelukkig kwam er nog een straal(tje) water naar beneden. Heerlijk onze tijd genomen en met de fotocamera´s gespeeld. Daarna zijn we naar Yosemite Village gereden. Ondertussen had ik nog geen eekhoorn gezien deze vakantie en de eerste die ik zag, reed ik bijna dood. Out of the blue stak de eekhoorn over en ik verwachtte echt dat ik er over heen zou rijden, maar het is gelukkig goed gegaan. Nadat we de auto hadden weggezet, was het tijd voor koffie. Nadat we de sloten hadden weg gewerkt, zijn we naar de lowerfalls gelopen. Dat was een heerlijke wandeling en bij de waterval aangekomen te zijn, bleek deze niet te vallen, maar te druppelen. Ook hier weer foto´s genomen en Allette had groupies verzameld. Roy en ik hadden onze foto´s genomen en wilde langzamerhand wel terug, maar Allette was nog steeds aan het ouwe hoeren. Tijd om in te grijpen. Het waren Nederlanders die alle dingen al gedaan hadden die wij nog moesten doen. Dus ellelange verhalen. Nadat we Allette hadden losgetrokken, heeft zij nog wat foto´s genomen en zijn we weer terug gelopen naar the village. Daar zijn we eerst even naar het visitors centre gelopen en hebben we de plannen voor de rest van de middag gemaakt. Daarna even lekker geluncht en toen de bus naar mirror lake genomen. Toen we uitstapten vertelde de chauffeusse dat deze droog stond. Elkaar aangekeken of we zouden gaan wandelen of niet. Toch gedaan en we hadden de offroad route genomen, wat een behoorlijke klimpartij bleek te zijn. Na zo´n drie kwartier kwamen we aan bij wat in het voorjaar het meer is en OMG: het was de wandeling meer dan waard. Het was zo ontzettend mooi dat het om ´fly like an eagele´ van the Steve Miller band vroeg. Ik ben op de grond (midden in het meer) gaan zitten, Ipod opgezet, nummer gezocht en I was in heaven. Alledrie hebben we even ons momentje genomen om te genieten van deze natuurpracht. De nodige foto´s en filmpjes zijn geschoten en we zijn via de normale route weer terug gelopen naar de weg. Bus terug genomen naar Yosemite Village en terug naar de auto. Naar Tunnel View gereden ivm het uitzicht om vervolgens de route naar Maripose Grove te gaan. Het was een uurtje, uurtje en kwartier rijden had de dame van het visitors centre verteld. Wat ze niet had verteld, dat de weg dwars door de bergen heen liep en uit haarspeldbochten bestond. Op 1 of andere manier beland ik altijd op bergwegen als ik rijd. Maar met een uurtje waren we in Maripose. Auto wegegzet en foto´s genomen. Allette en Roy zijn nog een stuk gaan wandelen, maar mijn rechterknie was erg gevoelig en ik moet ook nog terug rijden, dus ik ben op de parkeerplaats gebleven. Na zijn 15 a 20 minuten waren ze weer terug, nog even getankt en weer slingert terug. Gedurende de dag had Allette een hoofdpijn gekregen en zij ging direct plat toen we terug bij het hotel waren. Roy ging puteren en ik ben naar de bar gegaan voor een overwinningsbiertje! Beetje football gekeken, beetje zitten kletsen met andere toeristen en locals. Het was weer een fijne dag.

The eagle is on the road (again)

Ook al gaat het iedere nacht wat beter, maar zowel Allette als ik hebben niet meer dan 2 uur achter elkaar geslapen. Half zes zijn we maar opgestaan. Ik ben buiten even een sigaretje gaan roken en heb mijn mams gebeld om te vertellen dat ik de komende dagen geen bereik heb op mijn mobiele telefoon. Verder verteld dat alles goed gaat en dat we reuze lol hebben. Op de kamer heb ik Mark gebeld om te vragen hoe het met hem is en wat de status is van zijn reis. Gelukkig gaat het weer wat beter met hem en komende zaterdag gaan we elkaar in Vegas ontmoeten. Goed nieuws. Daarna koffer inpakken, want vandaag gaan we on the road. Roy was om acht uur bij ons en toen zijn we Lori´s gelopen voor een ontbijtje. Roy en Allette cornflakes en ik biscuits & gravy. Terug naar het hotel, laatste spullen in de koffer en toen uitgecheckt. Nog even pinnen en toen naar Hertz gewandeld. Spannend, spannend, wat voor auto krijgen we mee. Eerst in de rij staan, toen allemaal tekenen. Maar om kwart over tien mochten we naar de garage. En we kregen een............................................ bordeaux rode ford explorer. Boven verwachting, want als je op de website kijkt, zegt Hertz over een midsize SUV: kia sorrento, toyota RAV. Men, deze is groot. Koffers er in en alles afstellen zodat we op pad konden. Roy was onze rijder, daar Allette en ik beide geen held zijn om in steden te rijden. En ja, tuurlijk reden we een keer verkeerd, maar toen rechtstreeks naar de snelweg op naar Yosemite. Rondom SF was het natuurlijk nog behoorlijk druk. Toen we eenmaal op weg waren, de on the road cd erbij gepakt. Even later schalde Willy Nelson met ´on the road again´ door de speakers. Rond enen in Merced gestopt en geluncht bij Jake in the box. Lekker lekker. Nog even een coolbox, drinken en een zak ijs gehaald. Toen in 1 keer naar de cedar lodge gereden. Het laatste gedeelte van de trip heb ik mijn laptopje erbij gepakt en ben aan het reisverslag gaan werken. Om half vier kwamen we aan. Ingecheckt en de koffers naar boven gesleept. Mooie ruime kamers. Daarna zijn we even een stukje gaan lopen om de omgeving te verkennen. Lekker nog even bij een rivier strandje gezeten. Langzaam aan terug gelopen naar het hotel en bij de diner een biertje gedronken. Er stond een vette juxebox en ik was wat op knopjes aan het drukken en door alle nummers heen aan het scrollen. Note: het was erg rustig in de diner. Ik zag Metallica en drukte op wat knoppen, niet wetende dat iemand anders er geld in had gestopt en voor ik het wist, galmde ´enter the sandman´ op volle sterkte door de toko. Oeps. Drankje op gedronken en terug naar de kamer. Roy is nog even aan het tukken en Allette en ik lopen zo even naar de receptie, waar een internet verbinding schijnt te zijn, om de laatste dagen op te loaden.
Om half zeven was Roy bij ons en zijn we naar de diner gelopen. In een boot gaan zitten en Roy en Allette hebben eerst eten besteld, daarna ik. Biertje, wijntje erbij. Ondanks dat de bediening zwaar minder is (verveelde studenten/scholieren die zich echt nergens druk om maken), smaakt het eten voortreffelijk. Wel weer VVV eten, (voor de niet kenners: vies, vet en veel) dus morgen gaan we een gezond dagje doen met fruit en yoghurt. Uit de juxebox klonk country, nix verkeerd mee, maar er zaten zoveel betere nummers in. Een paar Italianen hadden dezelfde smaak en gooide er wat stevige rock in. We hebben heerlijk de rest van de avond daar gezeten. Af en toe wat lekkere rock nummers in de juxebox gekozen, maar ik wacht nog steeds op mijn black sabbath nummer. Daarnaast heeft Roy een onuitputtelijke voorraad uitdrukkingen die hij te pas en te onpas uit zijn mouw schudt en lopen met enige regelmaat de tranen over onze wangen. Rond de klok van negenen weer terug naar de kamer, want morgen een early rise. Voor het eerst in deze vakantie waren bij mij om half tien de luiken dicht.

The eagle hiked her ass off

The eagle biked the bridge

Zeven uur ´s ochtends en we hebben een korte nacht achter de rug. Gister nog een tijd lopen prutten met foto´s uploaden (men, het tempo, om in slaap bij te vallen, maar dat lukte dus niet)Toch proberen te slapen en ondanks dat ik al 24 uur wakker was, geen slaap. Lekker naar de geluiden van de grote stad liggen luisteren. De sirenes, de mensen en de kabeltram. Uiteindelijk in slaap gevallen. Wel 100X wakker geweest en uiteindelijk rond half zes maar eens op de wekker gekeken. Ach, mooie tijd en ook Allette bleek al een tijdje wakker te liggen. Hoe het Roy is vergaan, weten we niet. Wij zijn in ieder geval gedoucht en aangekleed en gaan zo San Francisco zien ontwaken door even lekker een stuk te gaan wandelen. Om half negen met Roy afgesproken voor ontbijt bij Lori´s.Tien uur ´s avonds: Terug in het hotel na een volle dag. Allette en ik zijn vanmorgen lekker gaan wandelen in de buurt van het hotel. Rond achten waren we weer terug en ondertussen was Roy ook fris & fruitig. Op naar Lori´s voor het eerste Amerikaanse ontbijt. Lori´s is een diner in de stijl van de jaren ´50. Heerlijk ontbeten met eieren, pannekoeken en wafels. Daarna onze weg vervolgd naar de fietsen shop. Op ons gemakje gewandeld en rond half elf waren we bij de fietsen verhuur. De fietsen vielen wat tegen. Ik had het gevoel dat ik op de fiets van mijn 12 jarig buurmeisje mocht fietsen. Alleen het zadel was verstelbaar en ook Roy en Allette hadden moeite met fiets. Uitleg gekregen over de route richting de golden gate bridge. Eerst naar het bewuste fietspad gereden en tegelijkertijd een beetje de fiets onder de knie gekregen. Toen op weg naar de brug, al fietsende tussen wandelaars, hardlopers en andere fietsers die veel harder gingen dan wij. Regelmatig kodak momenten, dus veel stoppen om te filmen of foto´s te nemen. Sommige hellingen waren echt niet met de fiets te nemen, dus afstappen en lopend de berg op. Bij het visistors centre gestopt voor een ijskoud drankje. Nog een klein stukje en we waren op de brug. Daar stond een behoorlijk wind. Rare gewaarwording om over deze bekende brug te fietsen. Grappig waren ook de bordjes dat er altijd hoop is en dat je maar een knop weg was voor een gesprek met de crisis councelling en dat als je sprong het een fatale afloop had. So make the call. Vervolgens 50 meter verder op zagen we een aantal traptreden die het springen juist bevorderen. Moet kunnen. Eenmaal de brug over, steeg de temperatuur met een graad of tien. Bloedheet. We besloten om naar de Sausolito te fietsen en daar te gaan lunchen. Wow, na alle klimpartijen die we hebben gehad, was dit zeer aangenaam. Met een kilometertje of 40 van de berg af. Jammer dat ik niet op mijn eigen fiets was, want met deze rammelbak durfde ik niet op volle snelheid naar beneden te gaan. In het dorpje hebben we de fietsen weggezet in de fietsenstalling en zijn op zoek gegaan naar een leuk restaurantje. Restaurant nummer 2 werd het, gezellig met een patio. Bier voor Roy en mij, want dat hadden we wel verdiend. Allette nam een kop thee. Heerlijk gezeten, gegeten en gelachen. We hadden besloten om met de ferry terug te gaan naar SF in plaats waar we net zo keihard van naar beneden zijn gereden weer op te moeten fietsen. Leuk tochtje van twintig minuten. Terug in SF zijn we naar de zeeleeuwen gelopen. Ze blijven leuk, alleen jammer dat ze zo ver weg lagen. Toen zijn we nog even naar pier 33 gefietst en toen weer terug naar de fietsenverhuur. Fietsen ingeleverd en besloten om via Chinatown terug naar het hotel te gaan. Lekker weer een eind wandelen en gelukkig deze keer bergafwaarts. Door Grant Avenue gewandeld, winkeltjes en mensen bekeken. Niks is mooier dan een Japanse toerist die met z´n nikon foto´s maakt van een ansichtkaart met blote meisjes erop. Roy voelde zich een beetje wankel en besloot naar het hotel terug te gaan. We zijn meegelopen, ik heb mijn gympen verruild voor mijn boots en Allette en ik zijn lekker de stad in gegaan voor een hapje en borrel. De eerste tent waar we naar toe wilde, zat tot nok vol. Verder gelopen, totdat we een Ierse tent zagen. Naar binnen gelopen en zoeken naar een plekkie aan de bar. Maar de barkeeper riep gelijk: girls, I have two spaces for you here. We gingen zitten en raakten direct met iedereen aan de praat. We hebben heerlijk gezeten, gekletst, gedronken, maar niet gegeten. Op weg terug naar het hotel zijn we nog maar even vlug de BK naast ons hotel ingelopen. Om tien uur lagen we plat, maar de slaap was nog steeds ver te zoeken.

The eagle has landed

Het is nu kwart voor vier ´s middags en we zijn momenteel even aan het chillen na een lange reis.Dus een vlug het eerste beginnetje schrijven. Gisteren kregen we een mail van Mark dat hij zich al een paar dagen niet lekker voelde en dat de kans bestond dat hij de eerste week niet mee zou gaan. Wij allemaal duimen dat het beter zou gaan met hem, maar vanmorgen smsde Mark dat hij besloten heeft om niet mee te gaan, omdat hij zich te ziek voelde.Jammer, jammer, jammer!! Wel was hij om kwart over negen op schiphol, omdat hij alle papieren had. Nadat we met z´n viertjes koffie hebben gedronken en de overdracht hebben gedaan, hebben we afscheid genomen van Mark. Door de douane heen, tax free shoppen en boekjes halen. Laatste smsjes en telefoontjes naar huis, nog even plassen en door de scan heen. Lang in de rij gestaan. Eenmaal daar door heen konden we direct naar het vliegtuig lopen. We zaten deze keer erg ruim, omdat Mark zijn plaats niet was opgevuld en naast Allette ook nog een stoel vrij was. We stegen zowaar op tijd op en de piloot had goed nieuws. De vlucht zou een uur korter zijn dan gepland. Persoonlijk ik hou er van. De tien uur heb ik gevuld met het kijken naar : She´s out of your leauge (@Ivo : aanrader), daarna clash of the titans (ja, nog een keer) en toen ghostwriter, maar die ging me te langzaam, dus ben ik afgehaakt. Verder beetje muziekje en Youppie zitten luisteren en ik heb wel een volle twintig minuten geslapen tijdens de vlucht. Toen maar weer muziekje op en naar buiten kijken.Om 1 uur lokale tijd geland, lange rij bij de douane en gelukkig mochten we er alle drie in. En bij de kofferband kom ik een collega tegen die bijna dezelfde route rijdt als wij, maar dan met een camper. Grappig. Koffers gepakt en naar buiten. Het thuisfront op de hoogte gesteld dat alles goed is gegaan. Toen op zoek naar onze Bart, want die zou ons naar San Francisco brengen. Gevonden en nadat dit domme blondje eindelijk had uitgevogeld hoe we kaartjes konden kopen, stonden we 30 minuten later in Powell street San Francisco. Wie o wie heeft de vouchers ?? Jij!! Dus koffer open midden op straat en toen op zoek naar het hotel. Ik vertel verder nix. Ingecheckt en een chill moment ingelast, die Allette en ik begonnen met een peuk buiten. Alsof er in 9 jaar nix veranderd is. Wederom direct aangesproken door Jan en alleman die sigaretten wilde bietsen. Nog even wat te drinken gehaald en de inlogcode voor het internet. Roy is douchen, Allette ligt te doezelen en ik te netten.
Nu is iedereen klaar en gaan we even wandelen en wat happen.

We zijn Powell street, daar zit ons hotel, uit gelopen richting Fishermans Wharf met het idee : we zien wel hoe ver we komen met alle steile hellingen dit dorp. Ondanks dat het voor ons midden in de nacht was, wisten we de Wharf te halen. Druk natuurlijk, omdat het labour day weekend is. Overal muziek, overal eten & drinken en overal mensen. Beetje shops kijken en Allette ging helemaal uit haar dak van de chocolade winkel. De magen begonnen te knorren, dus eerst eten, dan chocola. Gekozen voor Italiaans. Roy pizza, Allette risotto en ik pasta. Wijntje erbij al zittende op het terras in de zon. Niet slecht voor een eerste avond. Heerlijk gegeten, lekker gezeten en mensen bekeken. Terug gelopen via de chocolade winkel, waar we enorm liepen te kwijlen vanwege al het lekkers. Vijf stukken fudge meegenomen (genoeg voor de rest van de vakantie, want na twee hapjes zit je vol) Nog even langs wallgreens voor drinken en terug naar de kamer. Nog even nakletsen en chillen en zo meteen oogjes dicht.Morgen trappen we af met een ontbijtje bij Lori´s en daarna een dagje fietsen.