Macedonië: dag 03
Daarna liepen we via de hoofdstraat naar het restaurant voor de lunch. De terrassen waren druk bezet en de straat was vol met flanerende mensen. Wat ook erg leuk is, geen Mc Donalds of Burgerking die het straatbeeld verpest. I'm loving it!
We hadden een traditionele Macedonische lunch met mezes als voorgerecht. Als hoofdgerecht was Macedonsiche mousaka. Die viel wat tegen omdat we van de Griekse versie uitgingen. In ieder geval heerlijk gegeten. Na de lunch moest de meesten nog even een pit stop maken. Ook een leuk feitje over Macedonie: openbare toileten kunnen niet op slot. Dat is even wennen. Daarna zijn we naar een oude kerk gelopen en het blijft enorm balen dat er binnen niet gefotografeerd mag worden. De fresco's en de iconen zijn enorm indrukwekkend en bij ieder bezoek aan een kerk leren we wat meer over het Orthodoxe geloof. Daarna hadden we een uurtje vrije tijd. Daar de winkels dicht waren, zijn op het terras gaan zitten bij een ijssalon met natuurlijk een heerlijk ijsje. Daarna een stuk gewandeld waar we Katarina tegen kwam. Nog een tijd met haar zitten kletsen. Vier uur terug bij de bus. Het niet excursie achtpaar kwam er ook aan lopen. Er werd even gesproken met Katarina, de bagage ruimte ging open, hun tassen eruit en daar gingen ze .....! Misschien maar beter zo. Op weg naar de volgende stop: een archeologische opgraving bij Strobi. Denkende aan die van die ochtend hoefde het van mij niet zo, maar deze was veel groter en onze gids was duidelijker, compacter en interessanter van stof. De site was erg groot en er was nog maar 10% blootgelegd. De staat van bijvoorbeeld de mozaiek vloeren was ongelovelijk goed. Ook was goed te zien hoe ontwikkeld deze mensen al waren, wetende dat de grootste gebouwen uit de eerste eeuw na Christus stammen. Tijdens de wandeling langs alle stukken die bloot waren gelegd, liep er natuurlijk weer een hond met ons mee. Misschien moet ik hier maar een honden opvang beginnen. Dan breekt mijn hart niet zo vaak, omdat ik ze niet mee kan nemen. En ja hoor, de eerste muggenbeet te pakken. De zon ging langzaam onder en we kregen een prachtige lucht te zien. Wat dat betreft was het perfect om hier op dit tijdstip te zijn. (het bezoek stond eigtenlijk voor de volgende ochtend op het programma) Toen het bijna donker was, stapten we weer in de bus. Het hotel was redelijk dichtbij. Kamer zag er aardig uit, badkamer ook. Bed waren wat wankelig. Nog even gechilled op de kamer en om acht uur aan tafel. De eetruimte zag er niet echt gezellig uit. Salade vooraf, het hoofdgerecht was varkens- en rund vlees, aardappel en groente. Net als in Thailand zijn de lunches het beste. Daarna nog een mierzoet toetje. Nog even een laatste sigaret en om tien uur waren we terug op de kamer. Nog even lezen en oogjes dicht en snaveltjes toe.
Macedonië: dag 02
Om half negen moest iedereen klaar staan voor het hotel. Iedereen stond er ook (oja, op twee na, want zij wilden niet mee doen aan de excursies), alleen was er maar 1 busje....! Iedereen dacht dat er nog een tweede zou komen, maar... die kwam maar niet. De eerste helft is in het busje gestapt en ging op weg, terwijl wij op het tweede busje wachtten. Bij het hotel loopt een zwerfhond die ik Obi two heb gedoopt. (Obi Wan/one woont in Thailand). Het duurde vrij lang eer hij naar me toe kwam en in eerste instantie mocht ik hem ook niet aaien. Maar ook dat voor elkaar gekregen. Ondertussen zagen we in de verte een kudde schapen met hoeders en een grote sint bernard. Prachtig schouwspel. Geen tweede busje, maar hetzelfde busje kwam terug. Op naar het oudtste gedeelte van Ohrid. Daar stond Katarina op ons te wachten met een vlag ( nav de diverse weglopers van gisteren) . We begonnen met het oude theater uit de negende eeuw na Christus. Vroeger werden hier diverse voorstellingen gegeven, maar er werden ook gladiator gevechten gehouden. Nu wordt het theater nog gebruikt tijdens het zomer festival. Daarna gingen we naar een tentoonstelling van iconen uit diverse eeuwen Mooi, oud. Buiten nog even een rondje gelopen en wat foto's geschoten. Naar Fort Samuel geklommen dat boven op een berg ligt. Pittige klim en onze groep kwam dan ook in etappes boven. Uitleg gekregen en daarna zo'n 15 minuten rond gelopen om foto's te nemen. Ook worden er nog nieuwe delen van het oude fort blootgelegd. Toen de afdaling genomen naar de opgravingen van de eerste universiteit van Ohrid en waarschijnlijk zelfs de eerste in Europa. Vanuit daar zijn we naar wederom een kerk gelopen. Ze waren hier net voorbereidingen aan het treffen voor een doop. Deze kerk is gebouwd op de oude kerk. Vanaf de grond zijn de fresco's te zien van eeuwen geleden en alles boven anderhalve meter is nieuw. Ondertussen kwam de familie aan met het dopen jongetje. Heel even gekeken en daarna op naar de koffie met de eerste heilige beelden in de tassen. Op naar de volgende kerk, een oudje deze keer, we mochten niet naar binnen, maar gingen puur voor de locatie en het uitzicht bij de kerk.
Op naar het restaurant en tijdens de wandeling er naar toe, word je steeds naar het meer getrokken. Ik heb ondertussen al 20 foto's van het meer, maar iedere keer denk je: oh, maar dit uitzicht is ook wel heel erg mooi. Eenmaal bij het restaurant aangekomen, zat het vol met dezelfde Nederlanders die we ook op de boot hadden gezien. De lunch bestond uit salade voor af en Macedonisch stoofpotje als hoofdgerecht. Erg lekker.
Na de lunch zijn we naar het Nationaal Museum geweest, klein en daarna naar het papier museum. Natuurlijk konden we het niet laten en hebben we allebei weer een icoon gekocht. Inmiddels was het drie uur en onze free time begon, maar de bus ging om kwart voor vier weer naar het hotel terug. Dat was allemaal wel erg krap en we besloten om een taxi later naar het hotel te nemen. Eerst een beetje door de winkelstraat gelopen en toen naar de Turkse bazaar. Deze bestond uit voornamelijk voedsel en een heel klein stukje kleding. Deed ook absoluut niet gezellig aan. Terras tijd en we kozen een terrasje onder de bomen bij de fontein en het was niet slecht vertoeven daar. Nog een tijd met een meneer gespraat die alleen maar aan het klagen was. Op den duur afgewimpeld en we hebben nog wat toeristenwinkeltjes bezocht en wilden toen terug naar het hotel. Eerst nog even langs de supermarkt voor water en cola. Taxi gevonden en eenmaal terug op het balkon gezeten en genoten van Lake Orhid. Voordat we gingen eten, nog een paar druppels regen gevallen, maar dat was snel weer over.
Het eten was wederom buffet, maar lang niet zo smakelijk als die dag daarvoor. Deze keer hadden ze hamburgers en ik had er twee in servetjes gewikkeld voor obi two. Die heeft er heerlijk van gesmuld. Na het eten bleef iedereen in het restaurant hangen tot in de kleine uurtjes.
Macedonië: dag 01
Pipa kwam om half twee 's nachts binnen struinen. Na nog even gekletst te hebben en de laatste check voor de koffers te hebben gedaan, zijn we in de auto gestapt naar schiphol. Afscheid genomen en ingecheckt. We waren een van de eersten, daar we op rij 5 in het vliegtuig mochten zitten. En toen was het wachten.... eerst een broodje gehaald.... toen taxfree shoppen..... nog even een boekje gekocht.......... en verder gegaan met wachten. Om half vijf konden we boarden en dat liep allemaal redelijk soepel. Toen we eenmaal in de lucht waren, heb ik mijn ogen gesloten en ook al sliep ik niet, ik heb ze dicht gehouden in de hoop dat.... Af en toe wel even liggen doezelen, maar niet geslapen. Allette heeft alleen de laatste tien minuutjes liggen doezelen. Om acht precies landden we op het vliegveld van Orhid. Met het trappetje naar buiten en we werden ontvangen met een strak blauwe lucht en zon!!! Paspoort controle.... gevraagd om een stempel: staat altijd leuk in het paspoort en wachten op de koffers. Dit was natuurlijk Nederland ten voete uit: allemaal vlak naast de band staan, terwijl er nog geen koffers zijn. Als iemand zijn koffer zag, moest ie een gevecht leveren om de koffer te kunnen pakken. Daarna naar buiten en kijken waren we naar toe moesten. Allette kreeg te horen: rondreis is bus nummer 8. We liepen naar de parkeerplaats waar allemaal grote bussen stonden. Nummer 1, nummer 5, nummer 10, maar geen nummer acht. Nog eens goed kijken. Daar staat nog een kleintje, maar dat zal toch niet nummer...... jawel dat was nummer 8. De buschauffeur zuchtte hard toen hij mijn koffer zag. En ik hoef natuurlijk niet te vertellen dat alle bagage er niet in paste.(dat kwam niet alleen door mijn koffer) Eerst de mensen in de bus en toen de overige koffers neergezet daar waar kon. Op weg en gelijk stak onze reisleidster: Katarina, van wal. Een idee om vandaag de boottocht naar St. Naum te maken in plaats van een vrije dag. Iedereen zei volmondig ja en Allette en ik keken elkaar eens aan. Daar hadden we niet opgerekend, we zijn al 24 uur wakker. Uiteindelijk toch maar ingestemd. Ons hotel ligt op een berg buiten het centrum. We werden verwelkomd met raki..... Die hebben we maar even overgeslagen. Onze kamer is klein, heeft drie 1 persoonsbedden en doet hostelachtig aan, maar we hebben een balkon met uitzicht op lake Orhid. Niet slecht kan ik vertellen. Koffers op de kamer, even vlug opfrissen, want om tien uur zou de boot vertrekken. Met z'n allen ons weer in de bus gepropt en op naar het centrum. Oke, eerst even vertellen over de groep. We zijn de jongsten. De gemiddelde leeftijd van onze groep ligt zo'n twintig jaar hoger. Er zijn twee groepjes van vier en de rest zijn echtparen.
In het centrum stappen we uit en lopen richting de haven. Eerst nog even pinnen en een fles water halen. Ondertussen was het vijf voor tien, waren we het eerste koppel kwijt en moesten er nog diverse mensen pinnen. De reisleidster had gebeld dat we later kwamen. Uiteindelijk de weglopers gevonden, iedereen had denars op zak en op naar de haven. Geen boot.... wachten.... geen boot..... wachten..... geen boot. Langzaamaan begon iedereen te mopperen. Hebben we ons daar zo voor gehaast? We hadden nog kunnen douchen etc. Geduld is een schone zaak en om elf uur kwam de boot...........!! En ..... vol met Nederlanders, maar nog een slag ouder. Alsof we met de Henri Duant reisden. We hebben een plekje achter op de schip gevonden en genoten van het uitzicht en de zon. Na een uurtje zijn we naar binnen gegaan, daar Allette begon te verbranden. Onze magen hadden enorm behoefte aan voedsel. Om 1 uur gingen we aan land bij het klooster van St. Naum. Gelukkig was onze eerste stop: het restaurant voor de lunch. Het droge brood wat al op tafel stond, vond gretig aftrek terwijl we wachten op de gerechten. Aftrappen met een verse salade. Toen het hoofdgerecht: GEVULDE PAPRIKA!!! Blijer kan je me niet maken. Gelukkig lagen er nog twee toefjes aardappelpurree. Gevulde koolbladen. Als toetje: appel uit de oven. Raar, smaakte wel en ook weer niet. Daarna zijn we naar het klooster gewandeld. We begonnen in de ruimte waar St Naum is begraven. Dit is 1 van de zeer weinige graven waar het hele lichaam van een heilige in zit. Alleen oprecht gelovigen kunnen zijn hart horen kloppen als zij hun oor op de plaats van het hart leggen. We kregen uitleg over het klooster. Helaas is het in Macedonie niet toegestaan om in kerken foto's te nemen. Het klooster stamt uit de negende eeuw na Christus en vele fresco's zijn bewaard gebleven. Van sommige iconen zijn de ogen er uit gepulkt, waarschijnlijk door mensen die zich bezig hielden met zaken die niet door de beugel konden. Ook uitleg gekregen hoe het altaar van de Macedonische orthodoxe kerk is opgebouwd. In het midden de deur die alleen toegangelijk is voor de priester. De eerste icoon aan de rechterkant is altijd Jezus en de tweede is Johannes de Doper, aan de linkerkant is de eerste altijd Maria en de tweede de heilige wie de kerk eert. Er zijn geen zitplaatsen. Er staan een paar stoelen voor de gehandicapte mensen, verder staat iedereen. Vrouwen links, mannen rechts.
Na de rondleiding hadden we een uur vrije tijd. Eerst naar Katarina gelopen om te vragen of het mogelijk is dat ik geen gerechten kan krijgen waar paprika in zit. Geen probleem!! Daarna zijn Allette en ik een stukje gaan wandelen en hebben we de eerste Macedonische eekhoorn gezien.... :-) Verder was er niet veel te beleven. Nog even in de haven gezeten en toch maar de op boot. Om vier uur vertrokken we weer naar Ohrid. Lange,lange vaart...!! Een beetje liggen doezelen en na twee uur en een kwartier kwamen weer aan in Ohrid. Naar de plek gelopen waar de bus ons zou komen ophalen. Er waren veel mensen op been inclusief politie. Dat was met de komst van een hoge Turkse meneer. In het hotel even chillen en om acht uur aan tafel. Lekker gegeten en na het toetje kwam de man met de hamer langs en dan ook keihard......
Naar de kamer gegaan, in bed gaan liggen: hallo klaas vaak, je kan mij overslaan vanavond....!!
Bijna naar huis
Lieve thuisblijf kindertjes,
We komen alweer bijna naar huis. Helaas is het deze reis niet gelukt om dagelijks te updaten. We hadden zo goed als geen vrije tijd en de dagen waren van ´s ochtends vroeg tot ´s avonds gevuld. Op dit moment zijn we in Pattaya. Heerlijk relaxen na al die indrukken en belevenissen. Voor het eerst zien we de zon ook en hebben we toch een kleurtje als we thuiskomen. Het hotel is fantastisch en de hele groep geniet met volle teugen van het zwembad.
Even een hele kleine samenvatting van de afgelopen dagen. We zijn naar Laos en Myanmar geweest. Vooral Myanmar was een belevenis en leverde veel stempels op in het paspoort. Ik heb bij een tempel een boeddhistisch ritueel gevolgd wat best indrukwekkend was. Verder nog meer tempels gezien. Naar Thaise Old Faithfull geiser geweest, waar ik smoorverliefd op een zwerfhondje werd. Zo jammer dat ik hem niet heb kunnen meenemen, want als het kon, had ik het gedaan. Gelukkig heb ik de foto´s nog. We hebben olifant gereden, gevoerd en geaaid. We zijn naar een prachtge dierentuin geweest waar ik nog een giraf en zwarte panter heb gevoerd. De nacht van Chiang Mai met de nachttrein naar Bangkok was 1 groot feest. De bedden werden al om negen uur opgemaakt, zodat lekker zitten niet meer mogelijk was. Op naar de restauratie wagen die we volledig tot feesttent hebben omgebouwd. De Ipod van Frank aangesloten en met diverse Thai en andere toeristen lopen dansen en polonaise gelopen.
En nu ga ik even afkoelen in het zwembad en daarna een cocktail bestellen. Tot dinsdag.
Dikke kus, Mirjam
Dag 05: Ayutthaya- Phitsanulok
Als eerste: dank jullie wel voor de leuke reactie´s. We zijn echt mega druk en hebben amper tijd om te schrijven en te internetten. We zien veel, we reizen veel, eten & drinken veel en genieten dan ook heel erg veel.
@ Ab: werk? Telfort, wat is dat?
@ Mama Allette: zij noemden waar we op sliepen een matras, maar in Nederland zouden we het een plank met wat schuimrubber noemen. Gelukkig was het maar 1 nachtje :-)
@ Erik: Je bent mijn held!
Vandaag trapten we na het ontbijt af met een luguber uitje. Het Chineze kerkhof wat vlak bij ons hotel lag. We hebben daar over heen gelopen en de diverse soorten graven bekeken. Daarna naar de erebegraafplaats waar ook Nederlanders worden herdacht die gevallen zijn tijdens de tweede wereldoorlog. Hoofdschuddend gelopen langs de gedenkstenen. Al die jonge jongens en mannen.
Daarna weer in de bus en op naar de oude hoofdstad Ayutthaya gereden. Gelukkig waren er amper toeristen en konden we prachtige foto´s nemen van de Wat Phra Sri Sanphet tempel. Deze is in 1767 door de Birmezen grotendeels verwoest. Hoewel de Birmezen ook boeddhisten zijn, hebben zij van 95% de boeddha beelden de kop afgeslagen. Het enige wat ontbrak was een strak blauwe lucht. (maar die fotoshoppen we er wel bij als we weer thuis zijn) Nog even wat gedronken en weer in de bus. Volgende stop was een tempel waarbij je apen kon voeren. Er waren er maar een stuk of tien die enorm overvoed waren. Het was er smerig en het voelde totaal verkeerd. Maar ja, een apie op de foto is altijd leuk. Dus toch nog een tijdje rondgelopen om te kijken of ik een mooi plaatje kon schieten. Terug naar de bus gelopen. Op een ander gedeelte was een crematie bezig waar je ook naar kon kijken, maar dat heb ik maar even over geslagen.
Lunchtijd. Alweer eten.....! De locatie was schitterend. Je waande je helemaal in een tropisch land. Het glas wilde mandarijnen sap was serieus lekker. Afgaande op de anderen was het eten weer heerlijk. Alleen het toetje was niet zo lekker. Daarna nog een wandeling over het complex gemaakt. Als voorbereiding op een lange zit in de bus. Op naar Phitsanulok. Het leuke van een busreis is dat je ontzettend veel ziet en niet zelf op de weg hoeft te letten. Nadeel.... je kan geen foto's maken. We zagen prachtige vergezichten, maar eer je scherp heb gesteld is het plaatje weer weg. Langs de snelweg staan ook diverse kraampjes met versnaperingen. Wat dachten jullie van gebqqde rat met alles erop en eraan!! Het rare is dat niemand van onze groep het wilde proberen. Dat hou je toch met die Nederlanders: wat de boer niet kent.....
Waar de hele vakantie al bang voor waren, werd toch waarheid. Regen. Even hard, dan weer zacht, maar niet stoppen. In het donker komen we aan in het hotel. Groot en ruim en het ziet er aardig uit. We gaan naar de kamer en voelen als eerste het matras. Gelukkig, hier kunnen we wel een nachtje op slapen. Even lekker douchen na een dagje zweten en weer eten. Mijn eetlust neemt langzaam een beetje toe en ik kan voor het eerst zeggen dat ik best wel een beetje trek heb. De eetzaal is ruim en kan zeker 200 man huizen. Daar zit je dan met z'n zestienen. Ook is er tien man bedienend personeel. Zodra je soepkom, bord leeg is, wordt het met een vriendelijke lach bij je weg gehaald, terwijl je buurman nog aan het eten is. Razend snel!! We mochten kiezen: kip of vis. Als je voorbereid op witte rijst en je krijgt gewoon een bord met aardappelen en groente voor je. GENOT!! Wat ik eet, vind ik allemaal heerlijk, maar dit was zeer aangename verrassing. Geregeld door Jack die onze interne roep naar aardappelen en groente had gehoord.
We dachten dat het alcohol verbod ook in dit hotel wel te omzeilen zou zijn. NIET DUS. Manager erbij, bathjes toegeschoven, maar hij hield zijn poot stijf. Ondertussen was het weer begonnen met regenen en viel onze avond excursie naar de vliegende groente is het water. (vraag me niet wat we te zien zouden krijgen) En nu: de hele avond voor je in een praktisch verlaten hotel met een gesloten bar. Maar Jack zou Jack niet zijn als hij niet wat kon regelen. Bier en rum/cola en wederom nam Nederland de lobby over. Jack stelde een drink spelletje, maar na twee keer hadden we er genoeg van. Gewoon lekker met z'n allen zitten kletsen. Na drie uur lang naar Woman in love van Barbara Streisand te hebben geluisterd, werden de Iphone op tafel gelegd en luisterden we naar Andre Hazes, Jan Smit, Nick en Simon etc. Stemming stijgt, maar het niveua DAALT. Weer een superavond.
Dikke kus, Allette en Mirjam
Even tussendoor
Druk druk druk en dan ook nog geen internet toegang. Ik hoop dat ik morgen de rest kan plaatsen plus was foto´s en filmpjes
Xx, Mirjam
Dag 04: Markt, Market en Mercado
Vandaag gaan we eindelijk Bangkok verlaten. Frisse lucht!! Om half acht was iedereen paraat bij de bus en vertrokken we tien minuten later. Het was ongeveer een uurtje rijden naar onze eerste stop. Terwijl Jack (onze gids) ons tijdens dit rit de nodige achtergrond informatie geeft, kijk ik mijn ogen uit. We zitten aan het begin van het regen seizoen (nog maar 1 buitje gehad), maar alles is hartstikke groen.
Natuurlijk pakken we voornamelijk de snelwegen, maar ik krijg een goede indruk. In Maeklong aangekomen, stappen we uit de bus met onze camera´s voor het komende schouwspel. Eerst lopen we via rails over de markt. Deze markt is naast het spoor gesitueerd en het enige looppad is dan ook de rails. Handelswaar ligt tegen het spoor aan. Ook hier weer ondefinieerbare geuren en ingredienten. Voor het eerst zien we levende kippen en vissen onder de handelwaar. Voor ons westerlingen is het onbegrijpelijk dat mens de vis verdoofd met een klap op de kop en vervolgens van levende vis de schubben gaat verwijderen. Na vijf seconden had ik dat wel gezien.
Aan het einde van de markt is het station en de trein staat al klaar. De marktkooplui weten precies wanneer deze vertrekt en ze wachten dan ook tot de allerlaatste seconde om hun spullen weg te halen. De parasollen, schermen en producten worden weggehaald, de trein rijdt er langs en binnen no time staat alles weer op z´n plek. Dit ritueel wordt 4 keer per dag herhaald. Ik hoop dat het lukt om het filmpje te uploaden. Op ons gemak weer terug gelopen naar de bus en op naar de volgende markt. Klein stukje rijden en we stappen op een boot die ons naar de floating market (drijvende markt) zou brengen. Langs de route stonden fantastische huizen en het uitzicht was adembenemend. Ook is de temperatuur zo lekker als we aan het varen zijn. De boten bewegen zich voort met oude dieselmotoren uit vrachtwagens en kunnen een behoorlijke snelheid halen. Hoe verder we kwamen, des te meer bootjes met handel we zagen. Bij de market zelf zijn we uitgestapt en naar een koffiehuis gelopen. Waar de lekkerste koffie werd geschonken.
Onze reisleider heeft heel veel contacten, die hij neven en nichten noemt en ook dit was weer 1 van zijn contacten. De koffie was lekker en de kopjes waren zoooo jaren ´70. Bij het koffiestandje stonden 3 kleine jongens die probeerden kaarten, tijgerbalsem of wat dan ook aan het kopen. Ze beginnen met een glimlach en bij iedere poging gaan ze zieliger kijken. Je zou denken dat ze na 3 keer wel opgeven, maar zelfs na 20 keer nee zeggen, gingen ze gewoon door. Na de koffie zijn we over de markt gaan wandelen. Eigenlijk alleen maar spullen voor de toeristen en eten & drinken. Inkopen doen willen we pas op het allerlaatste moment ivm sjouwen. Je kan hier wel prachtige portretten schieten van de mensen met hun karakteriestieke gezichten. We hadden nog tijd over en gelukkig een held in ons midden. Robert besloot om met een enorme python op de foto te gaan. Hij liever dan de rest, wij namen het filmen en fotograferen op ons. Weer terug gelopen naar de koffiestand waar we hadden afgesproken. De meesten namen nog een bak koffie en daarna liepen we terug naar de bus. Sommige hadden al wel wat souveniertjes gekocht.
Toen een paar uurtjes rijden richting de River Kwai. In de bus schrijf ik een deel van het reisverslag om daarna lekker te doezelen. Om twee uur zijn we bij het restaurant voor de lunch. Wederom geen honger en als dit de vakantie zo door blijft gaan, kom ik met minder kilo´s terug dan toen ik heen ging. BETER :-) Ik moet wel wat eten en neem een beetje soep, daarna wat rijst met groenten & kip. Dit keer zat er een behoorlijk pittig schotel bij en langzaamaan verschenen er zweetdruppels en tranen bij diverse mensen. Na de lunch liepen we naar het station tegenover het restaurant. Even wachten en wij mochten in de eerste wagon stappen. Het mannetje die het station beheerde was zo´n enorm lief kereltje. Om drie uur vertrok de trein richting de river Kwai. Uit het raam hangen was niet aanbevolen vanwege de takken die zo lekker in je gezicht striemen. Het was een ontzettend leuk en mooie rit. We hadden Jack verkeerd begrepen en we reden langs de river Kwai in plaats van er over. Na een uurtje stapten we uit op een station en weer in de bus. En toen gingen we echt naar de brug toe. (waarvan alleen de pilaren nog orgineel zijn) De rest van de groep ging bootje varen en wij hadden even genoeg van bootje varen en bleven aan de kant. Terwijl de groep op het water was, kwam net de trein over de brug. Dus foto´s genomen en filmpje gemaakt. Na zo´n 30 minuten kwam de rest van de groep terug en hebben nog een rondje gemaakt over het plein.
Op naar het hotel. De buitenkant zag er wel aardig uit, maar de kamers waren helemaal niks en dan met name de badkamer. Een van de eerste dingen die je doet als je een nieuwe hotelkamer binnen komt, is op het bed zitten. Deze bedden hadden geen matras, maar een plank. Ik hoef verder geen uitleg te geven. Om acht uur aan tafel. Nummer 1 van meest besproken onderwerpen: het matras. Nummer 2: de tweedaagse drooglegging van Thailand in verband met de voorverkiezingen. Bij het eten mochten we wel een biertje bestellen, maar alleen in een glas. Na het eten zei Jack dat er buiten op het terras lekkere cocktails werden geschonken. Allette en ik lopen er heen en we konden kiezen uit sapjes en frisdrank. Daarnaast de band was ook niet goed. Helder idee, we lopen even naar de supermarkt aan de overkant. Tot onze spijt verkopen wij de komende twee dagen geen alcohol. Onze excuses voor het ongemak. En ja, als je iets niet kan hebben, wil je het juist hebben.
Laatste optie: het restaurant in het hotel. Gewoon geen enkel probleem en we kregen zelfs het bier in de fles. Al snel zaten we met het grootste gedeelte van onze groep in de lobby en de potten bier bleven maar komen. Het was hartstikle gezellig en weer een heel kort nachtje. Het matras hield mij in ieder geval het grootste gedeelte van de nacht wakker.
Dikke kus, Allette en Mirjam
Dag 03: Tempel Doeloe
Niet geslapen dus, maar wel om zes uur uit bed gegaan. Wederom als eerste in de eetzaal en ik kan zeggen dat ik me niet al te fit voelde. Van de koffie, die toch aardig sterk is, werd ik ook niet wakker.
Om acht uur buiten verzamelen. Er stonden al 7 toektoeks klaar en we moesten even wachten op nummer 8. Toen die eenmaal er was, konden we op weg. Klaar voor de start en af......!! Als 8 mario cart wagentjes begaven we ons in het drukke ochtend verkeer van Bangkok. Natuurlijk zaten wij in het karretje waarvan de bestuurder iedere keer de bananenschil pakte en bleven een beetje in de achterste regionen van de klassement. Op het laatste wist onze rookie driver (hij kan niet ouder dan 18 zijn geweest) toch nog een beetje in te halen, zodat we niet als laatste eindigden.
Eerste stop: China Town. Afgetrapt met iets kouds te drinken, wandelden we over de Chinese markt. De geuren die je tegemoed kwamen, waren niet fijn zo ´s ochtends vroeg (en ik denk trouwens dat ze de rest van de dag ook niet fijn zijn ) Gestopt bij een tempel waar we uitleg kregen over het Bhoedisme. Daar viel tevens het eerste slachtoffer van de diarree. Het grotendeel van de groep is goed voorbereid, dus alle tassen gingen open voor water, natte doekjes, diarree remmers en noem maar op. De tempel (was maar een kleintje) van binnen bekeken en weer op weg. Afgezien van de geuren zijn de producten die worden aangeboden op de markt ondefinieerbaar. Met name de bakken vlees. Ook de kleurtjes zijn niet al te aantrekkelijk. Knalroze bijvoorbeeld. Wat wij dachten dat kroeppoep was, bleek gefrituurde vissenlongen te zijn. Logisch!!
Daarna als een echte Thai met de kamikazebus mee. Bus was natuurlijk meteen vol met 15 grote Nederlanders er in. Vrouwen gaan zitten, mannen blijven staan. Volgende stop: de liggende Boeddha. Kaartje gekocht en in de rij staan om je schoenen uit te mogen doen. De gouden boeddha ligt (ja echt) en enorm groot. (feitjes moet ik er nog even bij zoeken) Megadruk en iedereen wil hetzelfde plaatje schieten. Allette had meer geduld dan ik en heeft de mooie plaatjes gemaakt. Ik was wat eerder naar buiten gegaan. Daarna zijn we ons eigen weg gegaan. Er is namelijk nog zoveel meer moois te zien.
Ik zie een meneer op een bankje zitten en hij leest de krant die hij met 1 hand vast houdt. Met zijn andere hand aait hij een prachtige kat. Kat zag er schoon uit en ik kon het gewoon niet laten. Lief beestje. Beesten geaaid tot nu toe: eentje maar en dat is best netjes. Voor de zekerheid daarna toch maar even handjes gewassen en verder gelopen. Het was een bewolkte dag en het is benauwd en drukkend. Ik had er vandaag erg veel last van en krijg steeds meer hoofdpijn. Om elf uur was de groep compleet en gingen we bootje varen. Het eerste gedeelte kon ik mijn ogen nog wel open houden, maar al snel legde ik mijn kop tegen mijn rugzak en lag heerlijk te doezelen. Als je aan het varen bent, is de tempearatuur behagelijk en is het allemaal nog wel uit te houden.
Veel te vroeg naar mijn zin, kwamen we aan bij het restaurant. De gedachte aan eten deed mij niet veel goed en ik besloot dan ook de lunch over te slaan. ´s Ochtends ontbijten wil nog wel, maar als ik eenmaal een paar uur in de hitte ben geweest, dan hoef ik niet meer aan eten te denken. Ik heb totaal geen honger, alleen maar dorst. Ik werk dan ook liters water weg. Het eten zag er voortreffelijk uit en volgens Allette was de smaak idem. Allette was ook helemaal blij, want bij dit buffet zaten er eindelijk toetjes.....!!! Daar smachtte ze al drie dagen naar. Niet alles daarvan was even lekker, maar ze heeft haar toetjes gehad. Na het eten op weg met de boot naar ...kwat po tempel??. Een groot complex waar nog een restantje boeddha bewaard wordt in een .....! Hier woonde vroeger ook de Koning, totdat de een na laatste hier is vermoord. Sindsdien woont de Koning ergens anders. Ondertussen was de lucht dicht getrokken en kon het ieder moment gaan onweren en regenen. Leek mij, trouwens, een goed plan. Dus in tempo de nummertjes volgens, zodat we alle belangrijke zaken zouden zien. In 1 van de tempels was een mis, geen idee of dat ook zo heet, bezig en we mochten dan ook niet naar binnen. Wel leuk dat meneer pastoor van de Boeddha's te horen was via de luidsprekers. Tegen de muren van de tempel zaten diverse boeddhisten naar de dienst te luisteren. Ook waren er diverse offerplekken waar men kaarsjes en wierrook brandden, Lotus bloemen en goud werd geofferd. Toen we alles gezien hadden via het voormalig paleis van Ramas de achtste terug naar de afgesproken plek.
Helaas bleef de beloofde regen uit en hielden we last van het benauwde weer. De temperatuur ging nog een standje hoger en mijn hoofdpijn ook. Met de busboot gingen we terug naar hotel. Bom en bom vol en de Thaise kaartjesverkoopsters kon er niet langs, bleef tegen mij en Jannie schreeuwen, maar we verstonden er geen bal van. Uiteindelijk tot helemaal vooraan gelopen en bij iedere halte kon er wel iemand van ons gaan zitten. Bij de laatste halte stapten we uit. Nog een klein stukje met de kamikaze bus en we waren weer terug bij het hotel. Het was half vier en het enige waar ik aan kon denken was: aspirine en slapen.
Tot zes uur lekker een tukkie gedaan en daarna langzaam wakker geworden. Voelde me gelukkig stukken beter. De groep was ergens in de stad gaan eten en wij gingen in het hotel eten. Veel honger had ik nog niet, maar ik moest wel wat eten. Beneden gekomen zat er nog iemand van onze groep die ook niet mee was met de rest. Hij was net begonnen met eten en we konden spieken wat we te eten gekregen. Dit keer geen buffet, maar salade, soep vooraf en rijst met 3 verschillende vlees schotels. Ik hield me bij de voorgerechten. Een beetje sla en twee bakken soep. Na het eten zijn we naar de kamer gegaan, hebben nog wat kleding stukken gewassen en zijn bijtijds gaan slapen, want Allette had ook nog het nodige in te halen.
Groetjes, Allette en Mirjam
