Dag 02: fietsen bij Bangkok

Opstaan om zes uur. Douchen, aankleden en wij waren als eerste van de groep bij het ontbijt. Net zo uitgebreid als de lunch van gister. Je kan merken dat het hotel ingesteld is op mensen uit het westen. Er was maar 1 bak noedels en de rest was lekker bekend. Gebakken en gekookte eitjes, brood, aardappels, bleke worsten. Bordje volgeschept en kop koffie gehaald. Lekker sterk om goed wakker te kunnen worden. Na het eten terug naar de kamer om de spullen te pakken. Om acht uur stonden de meesten van ons klaar. Tellen 1, 2, 3, 4, 5 etc etc. Twee te kort. Ons jongste koppel had zich verslapen. Gelukkig voegden zij zich redelijk snel bij de groep. Busje in en rijden maar.

De fiets boerderij bevond zich 40 minuten rijden buiten het centrum van Bangkok. Ondertussen vertelde Jack, de reisleider, het nodige over wat we zagen en meer geschiedenis. Tegestellingen zijn groot hier. Een mooie grote vila naast een golfplaten barak. Maar wel sateliet televisie in beide. De bus stopte en we moesten nog een klein stukje wandelen. Het enige wat we zagen, waren palmbomen, palmbomen, iets dat leek op palmbomen en palmbomen. Aangekomen stonden de fietsen al klaar. Met de herinnering aan de kinderfietsjes van vorig jaar in SF loop ik direct naar een grote fiets. Beter en geen knieen tegen het stuur. Toen iedereen van fiets was voorzien, gingen we op weg via een smal pad langs de kanalen. Bij sommige viel dat niet helemaal goed ( de ouderen in de groep) en zij stapten af en liepen tot aan de weg.

En ja hoor, daar ging een groep blanken al fietsend over het platteland van Thailand. De mensen die we onderweg tegenkomen groeten ons met een dikke lach en zwaaien. Waarschijnlijk lachen ze ons heerlijk uit en ik kan ze geen ongelijk geven. Al snel kom ik er achter dat mijn achterrem het niet doet en mijn voorrem te strak is afgesteld dat wanneer ik een abrupte stop maak, ik over de kop vlieg. En zusjes die we zijn, heeft Allette de tweelingzus van mijn fiets gepakt. Haar achterrem te strak en de voorrem deed het niet. Ik besluit om achter aan de groep te gaan rijden in mijn eigen tempo, zodat ik lekker om mij heen kan kijken en alles in mij op kan nemen. Mensen die van alles verkopen aan de kant van de weg, mensen met geluidsinstallaties op hun brommers in verband met de komende verkiezingen, mensen die aan het werk zijn. Ook hier valt weer op: wat een bende. Je wilt niet weten wat er allemaal bij de huizen en langs de weg ligt.

Onze eerste stop een park. Bij de vijver de fietsen geparkeerd en ik pak direct mijn handdoek, want ik ben drijf en drijfnat. Daarna krijgen we een zak vissenvoer en mogen we de karpers te eten geven. Een favoriete bezigheid in Thailand. Via het park, waar een mooie grote varaan in het water zien, fietsen we naar een school. Daar gaan we kijken en foto's nemen. De kinderen trekken zich in eerste instantie niks van ons aan, want ik neem aan dat er iedere dag wel een groep toeristen langs komt. Later maken ze toch contact. Willen dansen, handjes schudden en 1 van jongens wordt tot klimrek gemaakt. Na een half uurtje gaan we weer verder. De aanraking van de kont met het zadel is geen aangename. De reetketelstenen beginnen bij de meeste van ons op te spelen. Via de gesloten weekend markt fietsen we door kleine dorpjes weer terug naar de fietsboerderij. Om twaalf uur zijn we daar en krijgen we een kleine les in wokken. Daarna lekker eten, twee verschillende wokgerechten en diverse bijgerechten. Als toetje: verse mango en nog een andere fruit waarvan de naam op mango lijkt. LEKKER!!!!

Weer teug in de bus en naar het hotel waar we om twee uur aankomen. Het avondprogramma is weer een show in de stad en we besluiten wederom om niet mee te gaan, maar met Frank en Robert 's avonds Bangkok in te gaan. We spreken om half zeven af en gaan eerst terug naar de kamer. Douchen, want bah, veel gezweet vandaag. Ik ben zo blij dat ik wasmiddel bij me heb, want na een dagdeel iets dragen, kan het echt wel een sopje gebruiken. Daarna nog even op bed gelegen en we komen er achter dat we een Thaise film1 tussen de kanalen op de tv hebben, waarbij de film in het Engels is en de ondertiteling Thais, zitten en kijken een gedeelte van de film. Om half zeven stonden er drie mensen klaar. Alleen Frank was nog niet terug van zijn massage. Gelukkig was hij met tien minuten klaar.

Taxi aangehouden en op naar het centrum. We komen in de file en het duurt redelijk lang eer we er waren. We stappen uit bij Phat Pong, maar besluiten eerst wat te eten. We kiezen voor een Amerikaans BBQ restaurant, omdat de rijst bij de jongens uit de oren komt. Leuke toko. We hebben heerlijk gezeten en gekletst. Daarna gaan we naar de avondmarkt Phat Pong (ik hoop dat ik het goed opschrijf, want ik heb mijn reisboek thuis laten liggen. Zo HANDIG) Het enige wat we hoorden was: pingpong show, super pussy. Aan je trekken dat je mee naar binnen moet, sommige achtervolgen je gewoon. Dat hadden we al gauw gezien en besloten de toektoek naar het hardrockcafe te nemen. Nu het rustig op de weg was, scheurden die gasten enorm. Even wennen. Natuurlijk probeerden ze ons af te zetten.
Bij het hardrock cafe stond een enorm goede band te spelen. Nadeel: je kon elkaar echt bijna niet verstaan. De hurricane was nog duurder dan in Nederland en ik besloot om maar een ander drankje te nemen. Niet helemaal mijn smaak, maar Allete heeft het meeste opgedronken. In het cafe zagen we diverse oudere blanke mannen met een mooie, zeer jonge Thaise dame aan hun zijde. Echt liefde................???

Om twaalf uur besluiten we terug naar het hotel te gaan. Met taxi waren we er nu een stuk sneller. Buiten nog even een sigaretje gerookt en naar de kamer. We dachten doordat we cocktails en wat bier hadden gedronken wel heerlijk zouden slapen. DUS NIET!!! Allebei gewoon geen oog dicht gedaan.

Van Amsterdam naar Bangkok

Maandagvond legde Allette deel 1 af van de reis. Twee en half uur van Groningen naar Amstelveen. Om half tien haald ik haar samen met pipa op van het station. Thuis gekomen de ouders een knuffel gegeven en dag gezegd. Wij gingen de vakantie inluiden met een glas bubbels. Tot een uur of een zitten kletsen en toen slapen.....! Morgen ging de wekker vroeg af.
Om zeven uur begon deze dan ook te piepen, maar de snooze button is zo aantrekkelijk. Opstaan uigesteld tot half acht. Douchen, aankleden, mijn spullen in de koffer en de laatste zaken in huis op ruimen.

Om tien uur liepen we bepakt en bezakt richting bushalte.
Kwart voor elf op schiphol en direct ingecheckt. We zaten niet naast elkaar en de incheckdame zei dat de groep uit acht mensen bestond en we zelf moesten gaan schuiven om naast elkaar te zitten. Nog een sigaret gerookt en door de douane. Eerst eten, wat we gedaan hebben bij grand cafe Amterdam. Taxfree shoppen, toilet stop en naar de gate gewandeld. Ondertussen zaten we de mensen te bekijken. Zouden zij bij ons in de groep zitten?
In de rij, door de security check (voor het eerst een body scan gehad) en toen wachten. Onze vertrektijd kwam steeds dichterbij en geen enkele beweging om te gaan boarden. Om tien over half twee mochten de eerste mensen naar binnen. Eenmaal bij onze stoelen ontmoetten we de eerste mensen. Een jong stel. Ook nog twee meiden, maar zij hadden een andere rondreis geboekt. Een ouder stel naast ons bleek ook de all-in te hebben geboekt.

Het vliegtuig vertrok om kwart over twee met een hoop getril, gerommel en geschud. Eenmaal in de wolken werd alles weer rustig. De eerste mededeling van de kapitein werd in goede aarde ontvangen: vluchtduur tien uur en een kwartier. Yay!!!! De vlucht was goed, maar erg lang. Zeker omdat we geeen eigen tvschermpjes voor ons hadden en naar een groot scherm moesten kijken met films die niet interessant waren. Slapen, hahahahaha. Wel tien minuten. Dus maar regelmatig even gaan staan, bekertje water halen.

Om kwart voor zes plaastelijke tijd landden we in Bangkok. Op naar de immigratie. Ik zag een smoking room en wilde toch wel graag een sigaretje doen. Kon ik meteen mams even bellen. Verteld dat we veilig waren aangekomen en dat ze lekker kon gaan slapen. Terwijl ik neerleeg en mij omdraai, stond in eens de hele ruimte vol met rokers. Bah! Peuk snel uitgemaakt en eerst maar door de douane. De rijen waren lang, maar dat het zolang moest duren, hadden we niet verwacht. Fijn dat groepen van 8 personen hun papieren niet in hadden gevuld. Na lang wachten betraden we om zeven uur het land van de lach, die we op het vliegveld niet hebben gezien. Op zoek naar de reisleider.

Er stonden meerdere mensen die bordjes ophielden. We zagen Kras reizen en gingen er vanuit dat stip hier ook wel bij zou staan. Dat klopte als een bus. De groep was compleet en bleek uit 15 man te bestaan. Gelukkig een hele grote bus voor een klein groepje. Op naar Bangkok. Het was zeven uur ´s ochtends en de spits kwam net lekker op gang. Met een halfoor naar de reisleider luisteren (Belgische Thai) en veel naar buiten kijken. Een eerste indruk kan ik niet geven. Te moe en ik had over al kunnen zijn. Drie kwartier later waren we bij ons hotel. Kamers waren nog niet klaar, dus bij de lobby nog wat uitleg gehad over alles onder het genot van een mierzoet, maar heerlijk vruchtendrankje. Even bij het zwembad gezeten en over de stad gekeken. Nog steeds geen echte indruk.

Onze kamer was als 1 van de laatste klaar. Ruim, netjes en kaal. Geen schilderij of foto aan de muur. Gelukkig was de housekeeping nog in de buurt, dus vlug nog een extra kussen gevraagd. We hadden besloten om even plat te gaan. Wekker om elf uur gezet en ik heb toch nog even lekker liggen slapen. In tegenstelling tot Allette. Om twaalf uur hadden we met de rest afgesproken om in het restaurant te lunchen. Het was een buffet met allerlei lekkere dingen. Natuurlijk rijst, twee soorten vlees en kip. Salades, vers fruit. Heerlijk gegeten. Na het eten moest je beslissen of je mee ging naar de dinnershow en wij waren de enige spelbrekers in het gezelschap.

Na de lunch zijn we gaan wandelen. Het is natuurlijk erg warm en na een half uurtje stevig stappen gingen bij mij de sluizen open en kreeg mijn kapsel de wetlook. Mijn indruk van dit gedeelte van Bangkok. Vies, warm, uitlaatgassen en een riool geur. Veel kraampjes waar voornamelijk eten en drinken wordt verkocht. Het verkeer is druk en er is alleen mogelijkheid tot oversteken voor eigen risico. In de paar kilometer die we hebben we gewandeld hebben we 1 voetgangersovergang gezien met een licht. Prullenbakken zijn net zo zeldzaam. Troep daarentegen niet. Op straat is het een enorme bende met afval. Heel veel zwerfhonden, maar dan ook heel veel. Het mooiste is dat ze zich nergens wat van aantrekken en heerlijk in de weg liggen. Zoals pontifcaal in de in- en uitgang van een klein supermarktje. Niemand schopt de hond weg , maar stapt er keurig overheen.

Al snel kwamen we iemand van de groep tegen die met ons meeliep. We zijn tot aan de eerste shoppingmall gelopen. Even door de winkel gelopen om af te koelen in de airco en toen weer helemaal terug. Via de 7/11 (extra water en cola) terug naar het hotel waar we direct onder de douche doken om even op de te frissen. We hebben de rest van de groep uitgezwaaid, hebben nog een klein stukje de andere kant van de straat bekeken en zijn naar het restaurant van het hotel gelopen. Wederom buffet. Terwijl we langs de bakken lopen, raken Allette en ik helemaal enthousiast van de bak groente: BLOEMKOOL. Dat hebben we thuis niet. Dus ruim opgeschept. Bij het eten mijn eerste Thaise biertje gedronken. Prima te doen: shandy voor gevorderen. Daarna nog een bordje bloemkool en overheerlijke ananas als toetje. Daarna buiten nog even een peukkie gedaan en op naar dromenland. Nog even gelezen, zappen is geen optie. Ik denk dat ik rond negenen in slaap ben gevallen. Om elf uur was ik al weer wakker en verwachtte dat het een lange nacht zou worden. Wonder boven wonder ben ik redelijk snel weer in slaap gevallen om tot vier uur door te slapen. Nog even een keertje omdraaien voor een nieuwe dag.

Groetjes, Allette en Mirjam

The eagle goes Hollywood

Ietsjes uitgeslapen en afgetrapt met een ontbijtje bij IHOP. Wederom zulke grote porties. Beetje later dan gepland stapten we in de auto op naar Warner Bros. Een klein uurtje rijden en helaas was de eerste volgende toer waar plaats was voor vier personen pas om tien over half elf. Dus hebben we daar een uur lang gezeten en gezeten, kopje koffie gehaald en gezeten en voor de verandering gezeten. En toen ging de toer beginnen: we trapten af met een korte film over de geschiedenis van Warner Bros. Een feest van herkenning en ondertussen ook: als ik thuis moet ik al die films weer eens gaan kijken. Daarna stapten we in zo´n fout karretje met een nog foutere tourguide. Eerst moesten onze tassen in een opbergruimte, maar we mochten de camera bij ons houden. Riemen vast en gaan. Hij reed de poort door naar de loodsen waar gefilmd wordt, stopte bij de eerste en we moesten onze camera ook opbergen. Stop 1: warner bros kostuum museum. Wel grappig om de kleding van George Clooney, Denzel Washington en vele andere mooie mannen te zien. Na twintig minuten gingen we weer verder. We reden langs de loodsen waar friends is opgenomen en deze heeft zelfs een speciale plaque, omdat de serie zo populair is. Natuurlijk vertelde onze tourguide van alles. En wat denk je: warner bros is de beste van allemaal. Volgende stop: de rekwisieten opslag. Daar mochten we een beetje los lopen. Hier en daar een klein stukje geschiedenis van bepaalde attributen. En daarna liepen we naar een set van een zeer populaire serie. De deur ging open en we stonden in: CENTRAL PERK, voor degene onder ons die het niet kennen: het koffiehuis uit de serie friends. Nu hadden Allette en ik al lopen geinen dat we een foto wilden van ons op de bank in central perk. Dat mocht helaas niet, maar we hebben wel een foto van ons naast de bank. Niet slecht, dacht ik zo. Toen weer rijen rijen in een wagentje. Op naar de garage, daar stonden onder andere de auto`s uit de matrix en Harry Potter, de auto van de dukes of Hazard, the batmobiel. Kiekjes genomen en toen kreeg onze tourguide een speciaal bericht binnen. We mochten op de set kijken van een zeer populaire serie, omdat ze op dit moment ergens anders aan het filmen waren. Het bleek de `kantoorset` te zijn van de CBI (California Bureau of Investigation) van the mentalist. Wel grappig om het van zo dichtbij te zien. Toch maar eens kijken als ik thuis ben. Vervolgens reden we naar het pleintje, het supermooie belangrijke pleintje. Daar zijn zoveel films en tv series opgenomen. Allette en ik wilden dolgraag een kop koffie drinken in Luke`s DIner, maar helaas, alleen de buitenkant is er nog en zelfs die zag er anders uit. Maar ik vond het erg gaaf om er te mogen zijn en ga voortaan extra goed opletten om te kijken of mijn pleintje voorkomt als ik tv kijk of een film. Toen nog als afsluiter: de locaties van de SATC scenes die in LA zijn opgenomen. Dan blijken de twee uur toch wel om te vliegen. Nog even wat gedronken en op naar auto. Het is weer shop tijd. De auto bij Third Street Promonade geparkeerd en toen heerlijk gewandeld, winkels en mensen bekeken. Soms een klein juich momentje: zoals toen bij de adidas winkel het mooie rood/witte shirt van ons aller AJAX bleek te hangen. Ik was er `s ochtends achter gekomen dat de halve zool van mijn nikes er af lagen en dat het niet zo lekker liep. Nu was er toch een nike store en laten ze nu net de opvolger mijn nikes hebben. Het zat niet in de planning om nieuwe te kopen, maar toen ik ze eenmaal aanhad en voelde hoe lekker deze zaten in vergelijking met de oude, was de beslissing snel genomen. Oude in de prullenbak en op nieuwe nikes de winkel uit. Op naar de Santa Monica pier. Er stonden diverse artiesten te spelen en het klonk echt niet slecht. Het geeft alles toch iets extra`s als je mooie muziek op de achtergrond hebt. Foto`s genomen, filmpjes geschoten. Zand voor Allette haar oom geschept. Op naar Venice. Ik had me een klein beetje vergist in de afstand, maar mijn gympen zijn in ieder geval goed ingelopen. Na zo`n drie kwartier bereikten we Venice waar alles in volle gang was. Straat verkopers, muzikanten, zwervers en overvolle terrasjes. Eerst nog een stuk doorgelopen en toen zagen we een leuk restaurant die net een tafeltje vrij had aan de boulevard. Heerlijk gaan zitten en geloof me: de budweiser smaakte fantastisch. De kaart en de ober zagen er goed uit, dus we besloten om hier te eten. De jongens namen een cheeseburger, Allette een salade en ik pasta. Mega grote porties voor de verandering, maar we hadden de tijd en het smaakte fantastisch. Vlak bij het terras stond een ouwe lullen rockband die het sfeertje nog beter maakte. En dan het moment: de zon gaat zakken en hoewel we al veel mooie zonsondergangen hebben gezien, deze was toch ook weer vet gaaf. Mooie plaatjes geschoten. Mark en ik namen nog een toetje en daarna met een volle buik weer terug wandelen. Even de calo`s verbranden. Terug gaat gevoelsmatig altijd sneller. Naar de auto gelopen en terug naar het hotel. Nog even chill doen op de kamer en daarna oogjes dicht en snaveltjes toe.

The eagle goes downtown

Niet al te vroeg opgestaan, zodat we geen file meer zouden hebben richting LA. Samen ontbeten en het was nog steeds bewolkt. Toen alle koffers weer in de auto en op weg naar de City of Angeles. Gelukkig viel de drukte op de weg erg mee. In 1 van de voorsteden nog even de tank volgegooid en toen naar downtown. Auto weggezet en Mark had een wandeling uit zijn boekje. Alleen wist ik niet dat we gingen wandelen en had dus totaal verkeerde schoenen aan. Dat was even wat minder. We begonnen met het Biltmore hotel, daarna zijn we via de disney music hall naar het oudste kerkje van Los Angeles gelopen. Helaas stond het in de steigers en konden we niks zien. Toen was het tijd voor de lunch. Allette en Mark gingen voor Quiznos en Roy en ik gingen voor de kabab. Daarna zijn we naar City Hall gelopen. Eerst door de security check heen alsof we gingen vliegen en op naar de 27e etage voor het observatie deck. Zo konden we een beetje over LA heen kijken. Niet dat er heel veel te zien was. Foto´s genomen en de route vervolgd. Na drie en half uur en met een paar pijnlijke voeten waren we terug bij de auto. Op naar Hollywood Boulevard via Beverly Hills en Rodeo Drive. Op de boulevard aangekomen, bleek dat die avond er een film in première ging. Auto weggezet en eerst naar het uitzicht punt gelopen waar je de Hollywood letters goed kan zien. Toen naar Man´s Chinese Theater gelopen of is het Chinese Man´s Theater?? Foto´s genomen en toen op zoek naar de ster van Marilyn Monroe. En dat was toch wel even heel erg zoeken. Uiteindelijk gevonden en Allette ging op haar knieën. Foto´s genomen. Jammer dat de zon zo laag stond, waardoor het moeilijk was om mooie foto´s te nemen. Terug gelopen naar de andere kant van de straat. Het leek er namelijk op dat de eerste sterren de rode loper zouden betreden, maar nee. Het was een in scene gezet gegil, zodat de camera mensen dat niet meer hoefden te filmen als de echte sterren zouden komen. Roy en Allette wilden nog verder struinen en Mark en ik zouden naar het nieuwe hardrock café gaan. Niet mijn dag vandaag, want gesloten ivm de filmpremiere. Dus ik moet nog een keer terug naar LA voor het kerkje, de teerputten en het nieuwe hardrock cafe. Jammer, we zijn nog even naar de cement afdrukken geweest en hebben Marilyn en Elvis opgezocht. Toen weer terug naar de auto een via Sunset Boulevard naar Santa Monica waar ons hotel is. We kwamen relatief laat aan en besloten dan ook om bij de IHOP op de hoek te gaan eten. Ik nam de country fried steak en kreeg gewoon een halve koe op mijn bord. Ik hou er niet van om vlees te laten staan, maar dit was gewoon te veel. Het was wel lekker. Op de kamer nog even een biertje gedaan en op naar dromenland.

The eagle goes on a shopping spree

The eagle goes on the road

The eagle has a bad day

The eagle is overheated

Aftrappen met een ontbijtje in de lobby en om negen uur reden we weg uit Sedona. De eerste stop was in Cottonwood om te tanken en hier zat de winkel voor boots die John Wayne had aanbevolen. Bij de kassa even gevraagd waar ze precies zaten en we waren gelukkig vlakbij. Snel gevonden en toen naar binnen. Het assortiment was flink, maar helaas hadden ze niet mijn favoriete merk. In eerste instantie zag ik niks interessants. In ene viel mijn oog op een paar zwarte. De eerste die ik aanpaste, was te groot. Gelukkig was ie er ook nog een half maatje kleiner en deze paste perfect. Prijs was ook helemaal oke en tien minuten later liep deze dame blij op haar nieuwe laarzen de winkel uit. Toen moesten we eerst nog een uurtje snelweg alvorens we aan de appalache trail konden beginnen. De weg was slingerig en hobbelig. Mark reed, maar Roy heeft al snel het stuur overgenomen in verband met het aantal bochten in de weg. Als je er niet tegen kan, is het beter om zelf te rijden. Eerste stop was tortilla flat. Een dorpje mag je het niet noemen, want er staat maar 1 gebouwtje. Geluncht en overleg. Uitkomst, we gaan de trail niet verder afrijden, maar keren om en nemen de snelweg naar Tucson. Dat scheelt een hoop reistijd. Ik ben al snel achterin in slaap gevallen. Daar we lekker bijtijds aankwamen, zijn we eerst naar Saguro National Park gereden, waar we tegen zessen naar binnen reden. We hadden een perfecte timing, want we waren net op tijd voor de zonsondergang. Op diverse plekken gestopt en foto´s genomen. Wat resulteerde in prachtige plaatjes. Nog even een pit stop en een bezoekje van de parkranger of we het park wilde verlaten. Het ging namelijk dicht na zonsondergang. We kregen keurig een escort uit het park. Superservice. Toen naar het hotel, wat nog zo´n drie kwartier rijden was. Koffers weer uit de achterbak en inchecken. Voor het eerst kregen we allemaal een warm chocolat chip cookie. Kamer zag er prima uit en op naar beneden voor een biertje en de game, waarbij we gewoon op de tribune hadden moeten zitten. De wedstrijd was net begonnen, maar de bar waar we zaten ging dicht. Logisch en we werden naar een andere bar verwezen. Daar naar toe gelopen en aan de bar de wedstrijd gekeken. Allette had geen zin om de wedstrijd te kijken en ging lekker naar de kamer. Mark volgde daarna. Roy en ik bleven de wedstrijd kijken, die uiteindelijk op het nippertje werd gewonnen door de Wildcats. Ik werd uitgenodigd om naar een after game party te gaan, maar dat leek mij niet zo´n goed idee. Tijd om te gaan tukken.